Schoolfoto

"Oh nee!" riep Kim uit. Ze streek door haar haren. Ze streek over haar jurk.
"Wat is er?" vroeg Iris. Ze straalde net als altijd.
"Jij hebt niets te klagen, jij ziet er altijd goed uit! Maar ik ben precies op deze dag slecht gekleed" riep Kim uit.
"Op fotodag?" vroeg Line.
"Ja!" riep Kim wanhopig.
"Dan gaan we in de middagpauze je haar doen en kleren kopen." riep Iris uit. Ze zwaaide met haar tas, zodat het tegen Pelona aan kwam.
"Aah! Waar ben je mee bezig Irisabel? Oh wacht! Zitten die ouderwetse kleding te strak, zeker een jaar geen nieuwe kleding gekocht!" kirde ze. Haar meelopers giechelden.
"Ik heet IRIS EN IK HEB GISTER NOG KLEDING GEKOCHT, ik zou zelf maar uitkijken waar je met die heksenneus heen loopt. Kim en Line giechelde. Trots gooide Pelona haar lange blonde haren naar achter en keek Iris vol afschuw aan.
"En wat moet dat voorstellen Kimberley? Als je je bij mij aansluit koop ik gratis kleding voor iedereen!" kirde Pelona.
"Ten eerste, moet je iedereen niet bij z'n bijnaam noemen en ten tweede: Ik koop mijn eigen kleding wel!" kirde Kim en samen met Line en Iris liep ze weg.
"En toch moet ik iets aan die jurk doen" fluisterde Kim snel.


Line en Iris wachtten op een proefje. De gordijnen slingerden. Kim kwam tevoorschijn met een gloednieuwe lichtblauwe jurk.

"Tadaaa"
"Nee, een 6"
"Tja, een 8"
"Sorry, wat moet ik anders aan?" Kim trok zich wanhopig terug in haar kleedhok.
"Zullen wij wat uitzoeken?" Iris trok de kast van Kim open.
"Noem je dit kleren? Je moet echt iets gaan kopen!"
"Ik heb genoeg kleding ja?" zei Kim kwaad "Kijk dit oranje topje past best bij dit spijkerjackje"
"Ja een echte spijkerjackJE, hoelang heb je al geen kleding gekocht?"
"een half jaar"
"Dan word het hoog tijd!" riep Iris. Ze sleurde Kim naar buiten en zette haar voor een modezaakje "Kies je kleding, we wachten bij een kleedhok."

Kim trok alle soorten jurken uit de rek, maar er was niets voor haar bij. Tot ze in een klein stoffig hoekje een klein jurkje zag hangen. Ze bekeek het. Het was prachtig. Snel trok ze het aan en voor het eerst gaf Iris een 10.

"Perfect! Waar heb je dit gevonden?" Iris glunderde bij het zien van de prijs. Kim wees naar het hoekje. Alleen was er geen hoekje meer. Er hing een grote spiegel.
"Het was er net en..."
"Doet er niet toe, we hebben hem" Iris griste haar portemonnee tevoorschijn en rende naar de kassa. Kim wou haar tegenhouden, maar Line trok haar terug.
"Iris is dol op kleren kopen. Betaal haar maar later terug" Kim en Line gniffelden. Iris kwam terug met een enorme tas en samen liepen ze naar huis.


Iris kamde het haar van Kim en liet het een beetje golven. Toen pakte ze blauwe linten en strikte Kim's haar.
"Ziezo, het is af" Iris liep trots achteruit, terwijl Kim langzaam opstond.
"Iris..." Kim glunderde en bekeek zich van alle kanten.
"Ja, ik weet het, bedank me later maar, oh nee, de pauze is zo om, tijd om naar school te gaan" samen liepen ze weer naar school. Dwars door het vieze sneeuwblubber.
Kim;s humeur vrolijkte op toen ze op school kwam. Iedereen gaapte Kim na.
Kim ving wat gesprekken op zoals:
"Is dat die griet van Meeteren?"
"Ja, dat is haar"
"Ze ziet er verbluffend uit"
"Heftig"

Kim was nogal trots op Iris, maar vlak voor de foto werd genomen, duwde Pelona Kim de blubber in toen Kim toevallig vlakbij liep.
"GRIET!" gilde Kim boos. Ze kon het niet laten om Pelona een harde klap in haar gezicht te geven.
"Moet jij niet zo pronken met andermans kleren, dat is Iris' stijl, dat zie je zo"
"Ze heeft het zelf aangeboden"
"Ja hoor" Pelona viel met een gil ook het blubber in.
"Ik krijg je nog wel" gilde Kim, terwijl ze kokend weg liep. Verslagen ontweek ze de fotograaf die haar aan het zoeken was.
Na de foto kwam Iris Kim zoeken.
"Rot meid" kon Iris alleen zeggen. Kim liet een paar tranen los.
"Het spijt me"
"Hoezo?"
"Dat ik je werk verpest heb"
"Ah, wat boeit dat"
"Ja wat boeit dat?" een vaag bekende stem klonk achter hun.
"Olivier!" riep Kim. Ze omhelsde hem. Het was een oude vriend van Line, Kim en Iris. Hij had hun bij veel avonturen geholpen en nou stond hij daar opeens.
"Heb ik net zo'n mooie jurk gekocht voor jou maar wat boeit dat?"
"Heb jij die jurk gekocht?"
"Natuurlijk"
"Dank je, maar hoe kom ik aan nieuwe?" Kim zuchtte weer verslagen. Olivier haalde iets uit zijn ongelofelijk grote tas.
"Wauw, dank je" Kim keek naar een jurk waarvoor Iris een 1000 gaf.
"Zeg nou maar tegen de schoolfotograaf dat je toch weer beter bent na een hete griepaanval en zeg dat je die foto snel wilt maken. Oh ja, ik geef Pelona wel een koekje van eigen deeg" Olivier verdween net zo snel als hij gekomen was. Kim glimlachtte.
Jammer dat Line er niet was. Die zou zijn bezoek zeer op prijs hebben gesteld.
Samen met Iris liep Kim naar school om zich om te kleden en een foto te maken.

Dagje Duinrell

Ik ben laatst in Duinrell geweest. Nu ga ik er een verhaal over schrijven.

Cristine drukte haar neus tegen het raam. Ze had er lang naar verlangd. Eindelijk ging ze naar Duinrell. Hoe zou het zijn?
Bij de ingang stond een reusachtige zwevende kraan. Cristine kijkt er vol bewondering naar. Cristoffer, haar broer, zei: "Pas maar op! Deze kraan is voor de mensenetende reuzen bedoeld! De Duinreuzen!!!!". Cristine stompte hem in zijn buik.
"Doe niet zo flauw!" Cristine liep nijdig vooruit. Cristoffer lachte en liep achter haar aan.

Ze kwamen aan bij een grote waterglijbaan van wel 10 trappen omhoog! Cristine en Cristoffer pakten allebei een slee. Cristine raasde omhoog. Maar toen ze naar beneden keek, voelde ze zich duizelen. Ze was vergeten dat ze hoogtevrees had...
Cristoffer duwde Cristine eraf. Ze gilde.

Beneden stompte ze haar broer weer. Toen kwamen ze bij een vlot. Het touw was gebroken en het dreef midden op water. Cristoffer trok aan het touw, maar dat hielp niet. Moeder probeerde de vlot naar hun kant te slingeren. Cristine keek goed rond. Aan een haakje hing een reddingsboei. Ze pakte het vast en slingerde het de vlot op. Langzaam trokken ze de boei naar zich toe. Het lukte!

Aan de overkant was een boot katapult. Cristoffer had Cristine erin geduwd, de hek dicht geklapt en er een muntje in gedaan.
"Trek aan de touw! Je kan toch niet meer terug!" Vol woede trok Cristine aan het touw. Langzaam en schokkerig werd de boot omhoog gehezen. Cristine zette zich schrap en daar ging ze! Ze gleed naar beneden en werd een meter de lucht in gegooid.

Weer ontving Cristoffer een stomp.

Daarna roeiden ze in de roeibootjes. Het was echt rustig. Hhet water glansde en Cristoffer roeide met een paar blauwe plekken.

Cristine rende naar de kikker 8baan. Ze zaten stevig vast. Langzaam werd de wagen omhoog gehezen. Met een vaart roetsjte het naar beneden. De hele wagen gilde.
"Durf jij in de Splash?" vroeg Cristoffer aan Cristine. Cristine knikte.

In de wachtrij stond een jongen die heel erg spuugde. Hij spuugde erg bij elke woord. Cristoffer liep haastig verder. Cristine lachte, maar liep net zo haastig.
De boot werd omhoog gehezen. Het maakte een scherpe bocht en het sjeesde naar beneden. Cristine werd zeiknat. Cristoffer lachte haar uit.

Hij kon weer een blauwe plek ontvangen.

Moeder vroeg of ze nog in de botsauto's wouden. Ze deden alsof ze een rijbewijs moesten halen. Cristine reed heel goed. Maar Cristoffer botste express overal tegenaan.

En dat was het dagje Duinrell.

vuur

Ergens brandt het licht
Jij stookt het vuur op
Samen kijken we
hand in hand
naar de opkomende maan
in onze eigen grot

de sterren twinkelen heimelijk
de takken zwieren in een zucht
een beekje kabelt
een vis gluurt
boven het water

De bloesemboom laat haar bloemen los
ondeugend dalen ze langs ons heen
Ik glimlach
Jij ziet niets
Het vuurtje dooft
in het duisternis

Grens

Een kantlijn staat
waar hij niemand door laat

Stevig en stabiel
tot dat ie viel

hij liep verder van zijn plek
op zoek naar gebrek

Op zijn rug draagt hij een lijn
waar miljoenen mensen zijn

Hij droeg de grens, dacht alleen
Iedereen loopt over mijn grens heen

Klimrek

8.
De volgende is in aantocht!

"Kim, je raad het nooit!" Iris stormde op me af. Rick liep hoofdschuddend achter haar aan. Hij zag er een stuk rustiger uit.
"Wat is er?" vroeg ik verbaasd. Over de schouder van Iris zag ik de grote vrachtwagen weer. De letters blonken in de zon: Maarten v. B. Sloopbedrijf.
"Wat denk je dan wat er is als die grote wagen midden op de weg staat?" riep IRis verontwaardigt uit.
"Wat gaan ze slopen?" riep ik haastig. Iris wees met haar duim naar de roestige glijbaan.
"Onder andere dat" Iris glimlachte opeens "Die oude roestbak moet op een dag weg, dat wist ik gewoon" Iris wierp nog snel een blik op de glijbaan. Mannen met reflecterende hesjes en petten waren de glijbaan aan het bekijken en opmeten. Rick speelde met zijn vingers.
"Hallo tortelduifjes" Rosalie liep met Elly naar ons toe "een schattig stel zijn jullie hoor"
"Ik heb gehoord dat de plaats waar jullie verkering maakten ook word gesloopt" Elly lachte hatelijk. Ze draaide zich om, hees haar zakkende broek op, en liep met Rosalie naar Jamy.
"Word de klimrek gesloopt?" riep Rick. Iris klopte op zijn schouder.
"Rustig maar, het is toch niet zo heel erg dat je liefdesplek word gesloopt, ik bedoel, ik ontmoette de jongen van mijn leven helemaal in Italie! Op vakantie!" Iris keek dromerig naar de hemel.
"Dat... dat is het niet" Rick keek met treurie ogen naar de klimrek "Het is mijn vaste plek"
Vanuit mijn ooghoeken zag ik Samera, Elly, Jamy en Rosalie aan het gniffelen en fluisteren, terwijl Samera steeds naar me keek.

"Goedemiddag klas!" Meester Piet klonk een beetje dromerig. Juf Karin werd gedekt door stapels schriften die ze aan het nakijken was.
"Goedemiddag meester" mompelde de klas. Novich giechelde en maakte rare bewegingen, maar meester Piet schijnt het niet te merken.
"Goed klas, ik neem even de agenda door. Eerst gaan we een kwartier lezen. Dan gaan we handvaardigheid doen. Tot kwart over drie. Ik heb nog mede..."
"MEESTER PIET, WAT HEEFT DIE SLOOPWAGEN TE BETEKENEN?!" gilde Iris. Weer dook ze beschaamd terug. De klas mompelde instemmend.
"Zoals ik al zei, Iris, heb ik nog wat mededelingen. De sloopwagen staat hier om een aantal oude speeltoestellen te slopen. Jullie gaan er niets van merken want..."
"WELKE TOESTELLEN?!" gilde Iris weer, maar dit keer zelfverzekerd. Weer mompelde de klas instemmend.
"De glijbaan, Iris, dat houten huisje..."
"Nee niet het houten huisje" piepte Simon zacht.
"De drie duikelrekken..."
"Ooooh"kreunde Jamy.
"En...Iris...tot slot...."
"Waarom zeg je het alleen tegen Iris. meester? Wij zijn er ook nog hoor" brulde Novich verontwaardigd. De meester keek even dromerig naar Novich.
"Houd je kop!" snauwde Iris.
"Tot slot" zei meester Piet alsof hij niets hoorde "Tot slot dat houten klimrek"
"NEE!" gilde Rick.
"Wouden jullie daar jullie nest gaan maken?" slijmde Viola. Rick keek boos. Het leek wel of ik ontplofte van verdriet en woede.
"Goed klas, pak allemaal jullie leesboek." riep meester Piet met een dromerige ondertoon. Ik keek vanachter mijn boek uit het raam. De wagen stond er nog steeds. De directeur maakte weer een gesprek. Hij schreef toen iets op een memo. Toen ging hij weer een langdurig gesprek voeren. Ik zuchtte. Als ze het klimrek gaan slopen, heb ik geen plaats meer. Ik ben gehecht geraakt aan het klimrek. Het mag niet...
De wagen reed weg. Ik keek de glimmende letters na. Uiteindelijk zag ik de letters in mijn boek staan.
"Goed klas, jullie weten waar jullie zitten bij handvaardigheid" Helaas heeft de meester me losgescheurd uit het spannende boek die ik aan het lezen was. Rick keek bedroefd naar de klimrek. Ik wil hetzelfde doen...

Narcisverhaaltje 2

Narcissus, die blind is voor liefde en alleen denkt aan de jacht. En Echo, door een straf kan ze alleen mensen na praten. Echo word verliefd op Narcissus, maar ze kan het niet vertellen. Uiteindelijk duwt Narcissus haar van zich af. Een maagd wilt dat Narcissus voelt hoe het is om een liefde niet te krijgen. Zo werd hij verliefd op zichzelf en bezweek door zijn eigen pracht.

Onder de lindeboom
wacht ik
op een gesprek

Gefrustreerd kijk ik hoe die druppel
als een zilveren maan
Die zich om jou universum sluit
een bootje meesleurd
Naar het eeuwige water

De boog gespannen
Een pijl suist
door de lucht
Stil als de vogels
Stil als de vissen
Stil als een vrouw
Voor jou?

De dromenvanger hangt wiegend in de wind
mijn ogen volgen het kraaltje
zal iemand ooit zeggen:
'Ik hou van jou'?
Dan kon ik meepraten

De treurwilg trilt
Blauwe regen kruipt langzaam omhoog
een uil krast
tot aan de rand van de wereld

Toch zou jouw naam
voor eeuwig blijven bestaan
voor een bloem:
Narcis

Halloween

Dit gedicht heb ik geschreven als deelname aan SKeP. Hellaas heeft het niet gewonnen

Het liedje van de regen
Huivering wekken naar benee
het zingt en zingt
tot de bomen helemaal
kaal worden

onder het oranje licht
Grijnzend kijken de pompoenen
roepend naar je naam
een spin kruipt
naar zijn web
omhoog langs het raam

dat was een zondag avond
in een oktober straat
bij mij

onder de paraplu
een man met
een zwarte jas
zweefde lichtvoetig
voorbij