Wat is tijd?

De klok tikt door...

Een minuut voorbij
Net als in China
waar opa en oma woont
maar is het daar ook 5 voor 5?
Wat is tijd?
De aarde draait maar door

Twee minuten voorbij
Is tijd niets of alles?
Is er een heden,
toekomst of verleden?
Die zich steeds opnieuw
afspeeld?

3 minuten voorbij
Is tijd het 4e dimensie?
Is er iemand die door tijd
kan reizen,
iemand die machtig is,
en snel?

De klok staat stil...
Staat de tijd nu ook stil?

Het begin van de wereld

Laatst hadden we filosofie op school
We moesten filosoferen over het begin.

Als de oerknal werkelijk is geweest, waar komt de knal dan vandaan?
Veel kinderen uit mijn klas dachten door lucht. Als lucht tegen elkaar opbotst dan onstaat er een knal. Maar waar komt dat lucht vandaan? Niets kan uit niets ontstaan!

Sommige geloven doen de gelovigen denken dat god alles heeft gemaakt.

Ze dachten dat er eerst een chaos was, of een god zich alleen voelde.
Waar komen die goden dan vandaan? Daar heeft niemand antwoord op...

Thales, een filosoof uit de oudheid, dacht dat de wereld komt uit water.
Het kan wel kloppen. Want alles hier op aarde leeft van water of heeft af en toe water nodig of gebruikt het.
Ik gaf hem half gelijk. Water bestaat uit kleine waterdeeltjes. Misschien vloog het lang geleden ergens in het heelal rond. De zon ontwikkelde zich tot een echte zon terwijl kleine deeltjes (atomen) zich aan elkaar vastkleven. De kleine waterdeeltjes plakten daar weer aanvast. Dan zou de zon zijn gekomen en verdampte het water. Daardoor onstond er een soort atmosfeer. Het water verminderde door de verdamping en de koolstof liet bomen en planten groeien. Die begonnen zuurstof te produceren en zo kwamen er kleine beestjes tot leven. Het is maar mijn idee.

Anaximander dacht dat er ontelbare kleine onverklaarbare dingen het begin van alles is. Ongeveer net als in mijn verhaal dus. Die kleine 'atomen'. Anaximenes dacht dat het begin van alles lucht is. Als je koolstof meetelt heeft hij ook een klein puntje.

Alles op een rijtje waarom ik ze een beetje gelijk geef en wat gebaseerd is op mijn fantasie:
Door alle ontelbaren onverklaarbare kleine dingetjes van Anaximander ontstond aarde.
Door het water van Thales ontstond er een soort atmosfeer
Door het lucht van Anaximenes ontstond leven.

Maar er was nog iemand die dacht dat het leven net legosteentjes was, dat je bestond uit kleine 'pixels'. Diegene geef ik ook gelijk. Als je sterft vergaat je lichaam en gaan de 'pixels' op zoek naar een nieuw lichaampje.
Misschien zit er op het puntje van je tong wel een stofje dat eerst op de kont van een nijlpaard heeft gezeten

Dat is balen!

Een echte vriendin...

Glimlachend liep ik het lokaal uit. De meester van BV (Beeldende Vorming) was super grappig.

“We gaan naar Berendonck!” riep iemand. Ik liep samen met mijn vriendinnen naar de kluisjes.

“Heb jij een fiets mee?” vroeg mijn mentor aan me. Ik schudde mijn hoofd en zei zacht: ‘nee’.

“Dat snap ik, je hebt zeker geen fiets kunnen regelen hé?” vroeg de meester aan Bo. Hij had geprobeerd een fiets te regelen, maar dat was niet gelukt.

“Kom achter mijn fiets” riep Y. Ze liet haar roestige oude fiets zien. Ik haalde mij schouders op.

Even later sjeesde ze door de straat met mij achterop.

Berendonck is een leuk meertje vlakbij Nijmegen. Daar zwommen veel meerkoeten.

De vorige dag moesten we taarten en gebakjes maken, ik deed het samen met Rulle, Jaka, Kita, Fen en Mel. We bakten twee lange stracciatellacakes.

Jaka presenteerde de cakes. Meteen ontstond er een cocon van mensen om haar heen.

De wind woei zachtjes. Het water golfde. Het water voelde warm aan.

“Ga jij zwemmen?” vroeg Y. Ik knikte vaag. Het leek me wel lekker, maar weinig durfden.

Even later stond ik met mijn bikini in de wind. Het viel nog wel mee. Langzaam liep ik het water in. Daarna volgde Jaka, Len (een vriendin) en Y. We trokken elkaar in het water.

We bibberden toen de wind iets harde woei. Het water droop van mijn haar. Opeens hoorden we bellen.

Een rij fietsen verzamelde zich.

“Shit, ze gaan vertrekken!” riep Len. We gingen razendsnel omkleden.

We stonden bij de ingang.

“Hoe moeten we Wan-Qing op school brengen?” vroeg Lauren. Y zei: “Ze kan niet meer achter mij, ik hoorde mijn fiets al krakken”

Len stelde voor dat ik achter Len ging.

“Weet je wat, als Wan-Qing op Len’s fiets gaat, gaat Len achter mij. Len is toch lichter” Y klopte op haar fiets. Ik fietste dus naar school. Het begon steeds harder te regenen en ik slipte bijna.

Op school kwam Len naar me toe lopen.

“Hé, Y wil schadevergoeding voor haar fiets want het is nou half stuk en ik wil ook wel iets terug”

Ik knikte triest, het voelde alsof ik twee fietsen heb gemold.

De volgende dag nam ik een paar gelukskoekjes mee. Ze waren heel blij. Nou ja, als gelukskoekjes je gelukkig maken, waarom doe ik het niet?

Levenloos

Daar lag hij
Bruin/wit gestreept
Zijn pootjes bij elkaar
Het bekje half open
Bloed sijpelde langs de staatstenen
Een politiewagen stopt
Een agent praat met een man
Een schrille wind blies door het vacht
Van het levenloze lijkje

Dat gebeurde
Op een middag
De zon scheen
Mensen kwamen langs
Met haastige stappen

Als de appels beginnen te bloeien...

Als de appels beginnen te bloeien
in de Tielse zonneschijn
En als de peren weer gaan groeien
Moet een lach er altijd zijn

Als de waal rimpelt in de zomerswind
ligt Tiel in het zoete fruit
als de pruimen in een rijtje zingt
komen de dromen van de Tielenaren uit

Als de prins en prinses naar Tiel komen
Zal Flipje heel trots zijn
Als de lampionnen optocht word gehouden
Tiel's nacht is zo fijn

Afscheidsgedicht

De rode loper staat klaar
Voor het laatst samen bij elkaar
De acht jaren hier op school
is net een film die zich vaak verschool

De muziek golft
Maar van binnen denk je
dit is de laatste avond
In de zaal
Het licht schijnt nog een keer
op ons allemaal


Dan liggen we weer in tenten
midden in het bos
33 km op de fiets
iedereen is los

Dan dromen we van de Efteling
worden ze waar?
Dan smeden we plannen
met de koppen bij elkaar

En je eerste jaar dan?
Toen was je nog klein
Je huilde om je moeder
en wou er niet zijn

Maar nu ben je groot
straks weer klein
blijf altijd denken
hier was het fijn

Fijne verjaardag

Hij gaat weg
ik kom
in mijn handen
een pakje
met een strikje

een kaars brand
in jouw gedachten
jij zingt een lied
de wind blaast
tegen de slingers
aan het plafond

je bent klaar
je blaast
het woord zinkt
in de donkere nacht

zacht leg ik het pakje neer
en fluister: ' fijne verjaardag'