Ik raak mezelf vaak kwijt,
ik zoeK in het bos, ik zoek door het riet,
ik vraag het aan mama
maar die weet het ook niet
Ik lig op bed,
alle lichten uit.
Donker, helemaal donker...
Ik probeer te slapen, maar ik kan het niet
Het meisje bleef boven...
Een meisje met een witte jurk
Een meisje met lang zwart haar
Een meisje dat glimlacht naar mij
Een meisje dat me aankijkt met grote ogen
WIE BEN JIJ?
ik krijg geen antwoord
ze bleef al een paar jaar bij mij
WIE BEN JIJ?
maar ze liet haar mondje dicht
geen woord kwam eruit
WIE BEN JIJ?
een vraag
dat terug komt
keer op keer
maar antwoord, antwoord is er niet
WIE BEN JIJ?
lucht
gras
aarde
wolk
water
vuur
wind
...?
antwoord is er niet
wie zegt antwoord?
ANTWOORD!!!
Het meisje vloog weg,
ik vlieg met haar mee
ik zie:
haar geboorte
haar eerste woord
haar eerste stap
haar eerste schooldag
haar eerste blokfluit les
haar eerste voorstelling op podium
haar eerste zelfverzonnen gedicht
haar...
WAAROM BESTA IK?
WAAROM LEEF IK?
WAAR KOM IK VANDAAN?
WAAROM PRAAT IK?
WAAROM BEN IK "IK"?
ik vlieg met het meisje mee,
door,door,door...
door het verleden,nu en de toekomst...
zondag 30 november 2008
vrijdag 14 november 2008
park Sonsbeek
+042.jpg)
Soms lijkt het leven een droom, en dan gebeurt er iets wonderlijks en dan zeg je: het leven lijkt een droom!!Zo had ik toen in park Sonsbeek gewandeld.
Ik kwam van het watermuseum en had zin om te kijken naar het misterieuze pad samen met mijn zusje en mijn mama.De zon scheen door de bladeren heen, de bladeren leken van goud.Ik voelde het frisse wind, ik hoor het water stromen...
Een heel klein meertje strekte ver voor ons uit.De eendjes drijven met de golfjes mee.We liepen verder en verder...
Er kwamen twee prachtige witte zwanen op ons af.Ze zwommen keurig naast elkaar.Ze kwamen op ons af en zwommen langs de oever.
Ik had wel een keer gehoord dat een meisje van 5 jaar dood was gepikt door een zwaan.Daarom was ik hartstikke bang voor ganzen zwanen geworden.Maar de zwanen bleven mooi.Ik bewonderde de zwanen dan ook op een afstand.
We liepen weer verder, verder het bos in.
Bomen stonden zig zag langs de weg, de bladeren dansen naar beneden.De hele weg zat onder de bladeren: geel, rood, bruin...
Dat is de weg naar de diepe herfst...
Misschien leefde er wel elfjes of feeën in het bos.Misschien zijn Elfenbankjes wel echt bankjes voor elfen.Misschien eten ze kleine paddestoelen en drinken ze water uit de waterval.En...
Het paadje werd smaller maar door mijn gedachten merkte ik het niet.Ik hoorde plonsende water.Door het fantaseren merkte ik helemaal niet dat ik naast een waterval stond.Opeens, door de waterval, plonsde de druppels om mijn oren heen.
Ik werd wakker en bewonderde het sierlijke gebied.Een gordijn van diamant, glimde onder de zon, tussen een paar grote rotsen, komt opeens uit het niets naar beneden gevallen.
Een grot achter het waterval.Is dat van miljoenen jaren geleden?
Het was binnen nat en druiperig.Het geplons van het water weerkaatste tegen de stenen muren.
De grond was vol van modder en de muren waren vochtig en vol mos.
Een paar stenen leidde de weg naar boven.Het leek net een avontuur film waar ik in speel.Een stenen balk leidde me verder.De hard stromende water ging onder mij door.Wat als ik er in viel?
Op een glad geslepen steen stond iets van "dit is waarschijnlijk de oudste molen geweest.Die was vernoemd naar een graaf van Gelre(ik ben vergeten wat de naam was).Later is op die plaats een waterval met grot gemaakt."
Jammer, dacht ik.Het is geen grot van miljoenen jaren geleden, want toen bestond Nederland nog niet.
Een pad vol stenen leidde ons de weg verder.Ik rook de frisse geur van het natuur.
We passeerde een grote meer.Een paar eenden speelden met elkaar.Het pad ging verder omhoog.Aan de zijkant stonden een rij hoge bomen.In de bocht verscheen weer een meer.De bomen spiegelen rustig in het water.Er was niemand, de wind woei door de bladeren.Het leek of ze tegen elkaar fluisterden...
Een koningklijk poort stond voor onze neus.Dit is vast een koningklijk tuin!!
Voorzichtig ging ik erin.Niemand liep er en er stond een akelige stilte.Je hoorde alleen de bladeren ritselen.Het droeg de naam: "de steile plein".
Mama liep de trap af terwijl ik en mijn zusje van een leegstaande stroompje liepen.We gingen dwars door een soort riet.En we gingen steeds meer omlaag.Het eindigde op een bak met water dat maar tien centimeter had.
Ik hoorde weer mensenstemmen.We gingen weer door een poort wat even koningklijk eruit ziet dan de andere.
We liepen de pad door en we waren weer bij de zwanen.
Dat was een prachtig avontuur...
Dan zegt mijn zusje: Wan-Qing, ik hoop dat dit geen droom is!En ze kneep mij.
AUW!zeg ik
Dit is geen droom, zegt mijn zusje
Maar soms..., zeg ik ,lijkt het leven een droom!!.
Ik kwam van het watermuseum en had zin om te kijken naar het misterieuze pad samen met mijn zusje en mijn mama.De zon scheen door de bladeren heen, de bladeren leken van goud.Ik voelde het frisse wind, ik hoor het water stromen...
Een heel klein meertje strekte ver voor ons uit.De eendjes drijven met de golfjes mee.We liepen verder en verder...
Er kwamen twee prachtige witte zwanen op ons af.Ze zwommen keurig naast elkaar.Ze kwamen op ons af en zwommen langs de oever.
Ik had wel een keer gehoord dat een meisje van 5 jaar dood was gepikt door een zwaan.Daarom was ik hartstikke bang voor ganzen zwanen geworden.Maar de zwanen bleven mooi.Ik bewonderde de zwanen dan ook op een afstand.
We liepen weer verder, verder het bos in.
Bomen stonden zig zag langs de weg, de bladeren dansen naar beneden.De hele weg zat onder de bladeren: geel, rood, bruin...
Dat is de weg naar de diepe herfst...
Misschien leefde er wel elfjes of feeën in het bos.Misschien zijn Elfenbankjes wel echt bankjes voor elfen.Misschien eten ze kleine paddestoelen en drinken ze water uit de waterval.En...
Het paadje werd smaller maar door mijn gedachten merkte ik het niet.Ik hoorde plonsende water.Door het fantaseren merkte ik helemaal niet dat ik naast een waterval stond.Opeens, door de waterval, plonsde de druppels om mijn oren heen.
Ik werd wakker en bewonderde het sierlijke gebied.Een gordijn van diamant, glimde onder de zon, tussen een paar grote rotsen, komt opeens uit het niets naar beneden gevallen.
Een grot achter het waterval.Is dat van miljoenen jaren geleden?
Het was binnen nat en druiperig.Het geplons van het water weerkaatste tegen de stenen muren.
De grond was vol van modder en de muren waren vochtig en vol mos.
Een paar stenen leidde de weg naar boven.Het leek net een avontuur film waar ik in speel.Een stenen balk leidde me verder.De hard stromende water ging onder mij door.Wat als ik er in viel?
Op een glad geslepen steen stond iets van "dit is waarschijnlijk de oudste molen geweest.Die was vernoemd naar een graaf van Gelre(ik ben vergeten wat de naam was).Later is op die plaats een waterval met grot gemaakt."
Jammer, dacht ik.Het is geen grot van miljoenen jaren geleden, want toen bestond Nederland nog niet.
Een pad vol stenen leidde ons de weg verder.Ik rook de frisse geur van het natuur.
We passeerde een grote meer.Een paar eenden speelden met elkaar.Het pad ging verder omhoog.Aan de zijkant stonden een rij hoge bomen.In de bocht verscheen weer een meer.De bomen spiegelen rustig in het water.Er was niemand, de wind woei door de bladeren.Het leek of ze tegen elkaar fluisterden...
Een koningklijk poort stond voor onze neus.Dit is vast een koningklijk tuin!!
Voorzichtig ging ik erin.Niemand liep er en er stond een akelige stilte.Je hoorde alleen de bladeren ritselen.Het droeg de naam: "de steile plein".
Mama liep de trap af terwijl ik en mijn zusje van een leegstaande stroompje liepen.We gingen dwars door een soort riet.En we gingen steeds meer omlaag.Het eindigde op een bak met water dat maar tien centimeter had.
Ik hoorde weer mensenstemmen.We gingen weer door een poort wat even koningklijk eruit ziet dan de andere.
We liepen de pad door en we waren weer bij de zwanen.
Dat was een prachtig avontuur...
Dan zegt mijn zusje: Wan-Qing, ik hoop dat dit geen droom is!En ze kneep mij.
AUW!zeg ik
Dit is geen droom, zegt mijn zusje
Maar soms..., zeg ik ,lijkt het leven een droom!!.
vrijdag 7 november 2008
De schommel
Ik schommel en dommel
Ik dommel en schommel
Ik dwarrel door de bladeren heen
op een neer,
ik ben alleen
Ik schommel en dommel
Ik dommel en schommel
De wind kust mijn gezicht
dan schommel ik naar jou toe,
dwars door mijn gedicht
dinsdag 21 oktober 2008
zaterdag 18 oktober 2008
Er was eens....
Er was eens de maan,
de maan van de wacht
Er was eens een meisje,
een meisje van de stille nacht
Er was eens een bootje,
die vaart naar de zee
Er was eens de wind,
die nam haar mee
Er was eens een plekje,
die "droom" heet
Er was eens een weg
waar niemand van weet
de maan van de wacht
Er was eens een meisje,
een meisje van de stille nacht
Er was eens een bootje,
die vaart naar de zee
Er was eens de wind,
die nam haar mee
Er was eens een plekje,
die "droom" heet
Er was eens een weg
waar niemand van weet
woensdag 1 oktober 2008
de spin
ik maak een web,
van mijn jonge draad
ik wacht tot de zon,
ondergaat
ik weef met tranen,
eenzaamheid en verdriet
ik zing erbij,
een treurig lied
dat galmt,
door het stille nacht
waarin de maanlicht rustig wacht
wacht tot jij komt
de prooi van de stille nacht
van mijn jonge draad
ik wacht tot de zon,
ondergaat
ik weef met tranen,
eenzaamheid en verdriet
ik zing erbij,
een treurig lied
dat galmt,
door het stille nacht
waarin de maanlicht rustig wacht
wacht tot jij komt
de prooi van de stille nacht
zondag 14 september 2008
Het maanfeest
Vandaag is het 15 augustus in de chinese kalender.
In Europa noemen ze het maan feest, eigenlijk is het een belangrijk familie feest van China.Chinesen noemen het middel herfst feest. Chinesen vinden dat het maan op deze avond het volst is.Volle maan betekent:hele familie bij elkaar,er komt niemand tekort.Dus op die avond probeerd iedereen thuis te komen.Bij ouders en familie,samen om een ronde tafel zitten, krab en maankoekjes eten en rijstwijn drinken.Samen van de schoonheid van het volle maan genieten en de prachtige kaneel bloemen bewonderen.
Mijn zusje heet Ru-Lian,Ru-Lian betekent in het chinees:De maan licht,zo zacht als witte zijde.
Dat komt van een gedicht van 900 jaar geleden bij Song dynastie, toen kon de dichter die avond niet thuis komen, in een klein hotel schreef hij een gedicht die later beroemd werd, paar zinnetjes zijn zo:iedere jaar, op deze avond, de maanlicht zo zacht als de witte zijde, maar ik ben altijd zover weg van jullie.
Omdat de geboorte datum van mijn zusje dicht bij de maanfeest was heeft mijn moeder haar Ru-Lian genoemd.
Toen ik twee jaar was, heb ik een gedicht van mijn moeder geleerd.Dat is een gedicht van een grote dichter Ly bai in dynastie Tang, ongeveer 1300 jaar geleden.
Als je het gedicht in het nederlands is het ongeveer zo:
De maanlicht schijnt door het raam voor mijn bed,zoals een vorst op de grond.Ik kijk naar de helder maan, en denk aan mijn geboorte plaats.
In Europa noemen ze het maan feest, eigenlijk is het een belangrijk familie feest van China.Chinesen noemen het middel herfst feest. Chinesen vinden dat het maan op deze avond het volst is.Volle maan betekent:hele familie bij elkaar,er komt niemand tekort.Dus op die avond probeerd iedereen thuis te komen.Bij ouders en familie,samen om een ronde tafel zitten, krab en maankoekjes eten en rijstwijn drinken.Samen van de schoonheid van het volle maan genieten en de prachtige kaneel bloemen bewonderen.
Mijn zusje heet Ru-Lian,Ru-Lian betekent in het chinees:De maan licht,zo zacht als witte zijde.
Dat komt van een gedicht van 900 jaar geleden bij Song dynastie, toen kon de dichter die avond niet thuis komen, in een klein hotel schreef hij een gedicht die later beroemd werd, paar zinnetjes zijn zo:iedere jaar, op deze avond, de maanlicht zo zacht als de witte zijde, maar ik ben altijd zover weg van jullie.
Omdat de geboorte datum van mijn zusje dicht bij de maanfeest was heeft mijn moeder haar Ru-Lian genoemd.
Toen ik twee jaar was, heb ik een gedicht van mijn moeder geleerd.Dat is een gedicht van een grote dichter Ly bai in dynastie Tang, ongeveer 1300 jaar geleden.
Als je het gedicht in het nederlands is het ongeveer zo:
De maanlicht schijnt door het raam voor mijn bed,zoals een vorst op de grond.Ik kijk naar de helder maan, en denk aan mijn geboorte plaats.
Abonneren op:
Posts (Atom)